De directeur die het alleen deed

Tom voelde zich de Atlas van zijn organisatie. Alles rustte op zijn schouders. “Mijn team is druk genoeg, ik wil ze niet belasten,” zei hij. Ondertussen werkte hij ’s avonds door en zag hij zijn kinderen amper.

In onze sessie gebruikten we een andere metafoor. “Stel dat je een boot hebt,” zei ik, “en jij roeit in je eentje. Hoe ver kom je?” Hij lachte zuur. “Niet ver, en ik ga kapot.”

We keken samen naar zijn team. Welke taken konden zij beter of net zo goed doen? Binnen twee weken had hij drie grote projecten gedelegeerd. Zijn mensen bloeiden op. Hij kreeg ruimte om strategisch te denken én een keer op tijd thuis te zijn.